วันนี้ในอดีต : 6 กรกฎาคม


หลุยส์ ปาสเตอร์.jpg

หลุยส์ ปาสเตอร์ นักเคมีชาวฝรั่งเศสทดสอบวัคซีนป้องกันโรคพิษสุนัขบ้าสำเร็จ

6 กรกฎาคม พ.ศ.2428 หลุยส์ ปาสเตอร์ (Louis Pasteur) นักเคมีชาวฝรั่งเศส ประสบความสำเร็จในการทดสอบวัคซีนป้องกัน โรคพิษสุนัขบ้า (Rabies) เป็นครั้งแรก โดยใช้รักษาให้กับเด็กชาย โจเซฟ เมสเตร์ (Joseph Meister) วัย 9 ขวบ ในสมัยนั้น โรคพิษสุนัขบ้าแม้ว่าจะไม่ใช่โรคระบาดที่ร้ายแรงแต่ก็สร้างความเดือดร้อนให้กับผู้คนมาก เพราะเมื่อผู้ใดที่ถูกสุนัขบ้ากัดแล้วต้องเสียชีวิตทุกราย สัตว์ที่ป่วยด้วยโรคนี้ก็จะต้องตายโดยไม่มีวิธีรักษาหรือป้องกันได้เลย จากการค้นคว้าปาสเตอร์พบว่าเชื้อสุนัขบ้าอยู่ในน้ำลาย ดังนั้นเมื่อถูกน้ำลายของสุนัขที่มีเชื้อโรคอยู่ไม่ว่าจะถูกเลียหรือถูกกัด เชื้อโรคในน้ำลายก็จะซึมเข้าไปทางแผลสู่ร่างกายได้ ปาสเตอร์ได้นำเชื้อมาเพาะวัคซีน แล้วนำไปทดลองกับสัตว์ ปรากฏว่าได้ผลเป็นอย่างดี แต่เขาก็ยังไม่กล้านำมาทดลองกับคน จนกระทั่งวันหนึ่งเด็กชายเมสเตร์ถูกสุนัขบ้ากัด ไหนๆ ก็จะต้องตายอยู่แล้ว พ่อแม่จึงได้นำบุตรชายมาให้ปาสเตอร์ทดลองรักษา ปรากฏว่าเด็กน้อยไม่ป่วยเป็นโรคสุนัขบ้า การค้นพบครั้งนี้ทำให้เขามีชื่อเสียงเป็นที่รู้จักมากขึ้น จากนั้นในปี 2431 ปาสเตอร์ได้ก่อตั้ง "สถาบันปาสเตอร์” (Pasteur Institute) ขึ้นที่กรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส และได้ขยายสถาบันปาสเตอร์ไปยังประเทศต่างๆ ทั่วโลก ในประเทศไทยใช้ชื่อว่า “สถานเสาวภา” ก่อตั้งในปี 2455 โดย พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ ปัจจุบันเป็นหน่วยงานในสังกัดสภากาชาดไทย

 

ดาไลลามะ.jpg

วันเกิดดาไลลามะองค์ที่ 14

6 กรกฎาคม พ.ศ.2478 วันประสูติ สมเด็จพระเทนซิน กยัตโส (หรือ "เกียโซ") ดาไลลามะ องค์ที่ 14 (His Holiness Tenzin Gyatso the 14th Dalai Lama) ผู้นำทางศาสนา ผู้นำทางการเมือง และผู้นำทางจิตวิญญาณของชาวธิเบต พระนามเดิมคือ ลาโม ทอนดรุป (Lhamo Thondup) ถือกำเนิดในครอบครัวชาวนาในหมู่บ้านเล็กๆ ทางภาคตะวันออกเฉียงเหนือของทิเบต คณะค้นหาซึ่งเป็นพระอาวุโสที่เคยรับใช้ดาไลลามะองค์ก่อนได้ค้นพบเด็กชายลาโม ทอนดรุปในวัย 2 ขวบ เมื่อผ่านการพิสูจน์ตามธรรมเนียมทิเบตจนครบถ้วน เด็กน้อยก็ได้รับการสถาปนาให้เป็นทะไลลามะองค์ที่ 14 ในวันที่ 13 ตุลาคม 2483 พระองค์ทรงรับผิดชอบบ้านเมืองโดยตรงเมื่อมีพระชนมายุได้ 16 พรรษา วันที่ 7 ตุลาคม 2493 จีนได้ส่งกำลังทหารเข้ามายึดภาคตะวันออกของทิเบตไว้ได้ทั้งหมด ต้นปี 2502 เกิดวิกฤตระหว่างจีนกับธิเบตอย่างรุนแรง ดาไลลามะจึงทรงตัดสินพระทัยเสด็จลี้ภัยไปยังอินเดียเมื่อวันที่ 17 มีนาคม 2502 ทรงจัดตั้งรัฐบาลพลัดถิ่นที่เมืองธรรมศาลา ทางตอนเหนือของอินเดีย จากนั้นท่านได้ทรงเดินทางไปทั่วโลกเพื่อบรรยายธรรมะ ทรงสอนเรื่องเมตตาธรรมและการให้อภัย จนเกิดการเคลื่อนไหวเรียกร้องเอกราชแก่ธิเบตไปทั่วโลก ทรงได้รับรางวัลโนเบลสาขาสันติภาพเมื่อปี 2532 ปัจจุบันธิเบตกลายเป็นเขตการปกครองพิเศษของจีน แต่ชาวทิเบตทั้งนอกและในทิเบตก็ยังคงยอมรับฐานะการเป็นผู้นำทั้งทางธรรมและทางโลกขององค์ดาไลลามะอยู่ เพราะขนบธรรมเนียมประเพณีและวัฒนธรรมที่สืบทอดมายาวนาน ชาวธิเบตเชื่อว่า ดาไลลามะ เป็น "อวตาร" (reincarnation) ของ "พระอวโลกิเตศวรโพธิสัตว์" ซึ่งชาวทิเบตเรียกว่า "เชนรีซิ" (Chen-re-zi) โดยเชนรีซิจะอวตารมาเกิดในร่างของดาไลลามะ เพื่อช่วยชาวทิเบตและชาวโลกให้พ้นจากความทุกข์ ดาไลลามะจึงเป็นผู้ที่บริสุทธิ์ไม่มีกิเลสใดๆ แต่ที่ทรงกลับมาเกิดใหม่ครั้งแล้วครั้งเล่าในร่างของดาไลลามะองค์ต่อๆ มา ก็ด้วยความเมตตา ประสงค์จะขนสรรพสัตว์ทั้งหลายให้ข้ามพ้นไปจากทะเลแห่งวัฏสงสาร ตามคติความเชื่อของพุทธศาสนามหายาน

 

จอร์จ ดับเบิลยู บุช.jpg

วันเกิด จอร์จ ดับเบิลยู บุช

6 กรกฎาคม พ.ศ.2489 วันเกิด จอร์จ ดับเบิลยู บุช (George Walker Bush) ประธานาธิบดีดีคนที่ 43 ของสหรัฐอเมริกา สังกัดพรรครีพับลิกัน บุชเกิดในตระกูลนักการเมืองและนักธุรกิจบ่อน้ำมัน ตระกูลใหญ่ของสหรัฐอเมริกา พ่อของเขาคือ จอร์จ บุช (Geroge Herbert Walker Bush) เป็นประธานาธิบดีคนที่ 41 ของสหรัฐอเมริกา และน้องชาย เจบ บุช (John Ellis "Jeb" Bush) เป็นผู้ว่าการรัฐฟลอริดาคนปัจจุบัน บุชเกิดที่เมืองนิว ฮาเวน (New Haven) มลรัฐคอนเนคติคัต เรียนจบปริญญาตรีวิชาประวัติศาสตร์จากมหาวิทยาลัยเยล เช่นเดียวกับบิดา ระหว่างสงครามเวียดนาม เขาเข้าประจำการกองกำลังป้องกันประเทศทางอากาศ แห่งรัฐเท็กซัส เขาเข้ารับการฝึกฝนในกองกำลังเป็นเวลาสองปี และก็ได้เรียนขับเครื่องบินในช่วงนั้นเอง ต่อมาได้รับการแต่งตั้งเป็นเรืออากาศเอกในปี 2513 บุชรับราชการเป็นนักบินจนถึงปี 2515 จากนั้นเรียนต่อปริญญาโทบริหารธุรกิจ (MBA) ที่หมาวิทยาลัยฮาวาร์ด แล้วกลับไปเทกซัสทำธุรกิจบ่อน้ำมันของครอบครัว และซื้อเฟรนไชส์ทีมเบสบอล เทกซัส เรนเจอร์ส (Texas Rangers) ในปี 2532 บุชเริ่มเล่นการเมืองระดับท้องถิ่นโดยเป็นผู้ว่าการรัฐเทกซัสคนที่ 46 ในปี 2536 จากนั้นก็ชนะการเลือกประธานาธิบดีต่อ อัล กอร์ (Al Gore) ในปี 2543 สาบานตนเข้ารับตำแหน่งเมื่อวันที่ 20 มกราคม 2544 จากนั้นได้รับเลือกตั้งเข้ามาเป็นประธานาธิบดีสมัยที่ 2 สาบานตนเข้ารับตำแหน่งเมื่อวันที่ 20 มกราคม 2548 โดยเอาชนะ จอห์น แคร์รี (John Kerry) จากพรรคเดโมแครต ระหว่างที่เป็นประธานาธิบดีสมัยแรก หลังจากเกิดเหตุการณ์ 9/11 บุชได้ประกาศ "สงครามต่อต้านการก่อการร้าย" (War on Terrorism) โดยบุกถล่มประเทศอัฟกานิสถานในปี 2544 เพื่อควานหาตัว บิน ลาเดน (Osama bin Laden) จากนั้นก็บุกประเทศอิรักในปี 2546 เพื่อโค่นล้ม ซัดดัม ฮุสเซน (Saddam Hussein) โดยกล่าวหาว่าครอบครองอาวุธที่มีอานุภาพการทำลายล้างสูง หลังจากอิรักย่อยยับ ซัดดัมก็ถูกจับตัวได้และถูกแขวนคอ แต่ก็ยังไม่พบอาวุธดังที่ถูกสหรัฐฯ กล่าวหาแต่อย่างใด สงครามข้างต้นสร้างความเสียหายแก่ทรัพย์สิน และชีวิตผู้คนจำนวนมาก มีการวิพากษ์วิจารย์กันอย่างกว้างขวางว่าสงครามอิรักนั้นมีผลประโยชน์ด้านธุรกิจน้ำมันและการค้าอาวุธอยู่เบื้องหลัง นอกจากนี้บุชยังเป็นผู้สนับสนุนตัวยงในการประหารชีวิต ในระหว่างที่ดำรงตำแหน่งผู้ว่าการรัฐเท็กซัส มีผู้ถูกประหารชีวิตถึง 152 คน นับว่าสูงสุดเป็นประวัติการณ์นำหน้ารัฐอื่นๆ เมื่อเข้ามาดำรงตำแหน่งประธานาธิบดี เขาได้สนับสนุนโทษประหารอย่างต่อเนื่อง ในปี 2545 บุชได้ปฏิเสธการลงนามใน พิธีสารโตเกียว (Kyoto Protocol) เพื่อลดการเพิ่มอุณหภูมิของโลก โดยบุชให้เหตุผลว่า “เป็นตัวขัดขวางการเจริญเติบโตทางเศรษฐกิจของสหรัฐ” แม้ด้านหนึ่งเขาเป็นชายผู้ประสพความสำเร็จในชีวิต แต่อีกด้านหนึ่งก็ถูกกล่าวหาว่าเป็นเผด็จการในโลกทุนนิยม ซึ่งได้รับเสียงวิพากษ์วิจารณ์อย่างกว้างขวาง ไม่ว่าจะเป็น นโยบายด้านสงคราม สิทธิมนุษยชน สิ่งแวดล้อม หรือนโยบายการค้าเสรี

 

พจนา จันทรสันติ.jpg

วันเกิด พจนา จันทรสันติ นักเขียนนักแสวงหา

6 กรกฎาคม พ.ศ.2497 วันเกิด พจนา จันทรสันติ นักเขียน นักแปล นักแสวงหา ผู้ได้รับการขนานนามว่า "ฤๅษีแห่งป่าคอนกรีต" เป็นคนกรุงเทพฯ โดยกำเนิด ปี 2517 เรียนที่มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ แต่เรียนได้เพียงเทอมเดียวก็ลาออกไปแสวงหาอยู่ 2 ปี จากนั้นก็สอบเข้าใหม่ที่คณะวารสารศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ แต่ไม่จบ ออกไปค้นหาชีวิต อ่านหนังสือ เขียนหนังสือ เขียนกวี และทำงานศิลปะ พจนามักทำงานอยู่อย่างเงียบๆ ไม่ค่อยปรากฏตัวต่อสาธารณชน แต่มีผลงานเขียนและงานแปลมากมายโดยเฉพาะทางปรัชญาตะวันออกและปรัชญาธรรมชาติ เช่น ขลุ่ยไม้ไผ่, ชัยชนะ, ในท่ามกลางอารยธรรมผุกร่อน, วิถีแห่งเต๋า, กุญแจเซน, แด่หนุ่มสาว, ชัมบาลา ฯลฯ งานเขียนและงานแปลส่วนใหญ่ของเขามักจะแสดงให้เห็นถึงความผูกพันกับธรรมชาติ และความเรียบง่ายอย่างลึกซึ้ง เพื่อชักชวนให้ผู้อ่านมุ่งสู่ตัวตนภายในอันเป็นหนึ่งเดียวกับธรรมชาติ

 

 

ข้อมูล: guru.sanook