เพื่อนข้างห้อง...คุณโอ๋

เรื่องผี 9.jpg

เรื่องนี้เกิดขึ้นที่จังหวัดระยอง ทางโรงงานที่คุณโอ๋ทำงานอยู่ได้ส่งคุณโอ๋ไปดูงานที่จังหวัดระยองเป็นเวลา 1 เดือน ตอนแรกทางโรงงานก็บอกว่ากับคุณโอ๋ว่า มีห้องให้อยู่จองห้องไว้แล้ว

แต่พอถึงเวลา กลับไม่มีห้อง ห้องเต็ม ก็เลยให้คุณโอ๋ไปหาแถวๆ นั้นเอา แล้วค่อยมาเบิกบริษัทเอา คุณโอ๋ก็เดินหาอพาร์ทเมนท์ไปเรื่อยๆ จนไปเจออพาร์ทเมนท์ที่หนึ่ง ที่ห่างจากโรงงานประมาณ 600 เมตร

คุณโอ๋ก็ถามเจ้าของอพาร์ทเมนท์มีห้องว่างหรือเปล่า เจ้าของก็บอกมีว่างอยู่ห้องนึง อยู่ชั้น 5 คุณโอ๋ก็บอกว่าผมอยู่แค่เดือนเดียวนะครับ เจ้าของหอก็ก็บอกว่าไม่เป็นไรอยู่ได้ ห้องที่คุณโอ๋อยู่ ถ้าออกจากลิฟท์ก็จะเลี้ยวขวา เดินตรงมาก็จะมีห้องทั้งด้านซ้ายและขวา ห้องคุณโอ๋อยู่ด้านซ้าย ห้อง 513 ห้องข้างๆ ห้อง 512 และห้องตรงข้าม 506 ตอนนั้นที่มาดูงานก็มีแค่คุณโอ๋มาแค่คนเดียว ไม่มีเพื่อนมาด้วย แล้วก็ไม่รู้จักใครเลย เวลาไปทำงานก็หาเพื่อนร่วมคุย ก็ไปคุยกับคนโน้นทีคนนี้ที แต่ก็ไม่มีใครที่อยู่อพาร์ทเมนท์เดียวกับคุณโอ๋เลย

 

พอผ่านไปซักอาทิตย์นึง คุณโอ๋ก็แวะดื่มหลังเลิกงานแถวๆ ใต้อพาร์ทเมนท์ แล้วก็มีพี่คนนึงชื่อว่า พี่โจ เดินมาทักคุณโอ๋ว่า น้องอยู่ชั้น 5 นี่หว่า พี่เคยเห็นอยู่ คุณโอ๋ก็ตอบไปว่า ใช่ครับ ผมอยู่ชั้น 5 พี่มีอะไรหรือเปล่า พี่โจก็บอกว่าไม่มีอะไร  พี่อยู่ห้อง 512 ติดกับห้องแองแหละ คุณโอ๋ก็ทำความรู้จักกับพี่โจ พอกินเหล้าไป คุยไปคุยมาก็รู้สึกถูกคอ พอเลิกงานในแต่ละวันก็มานั่งกินเหล้ากับพี่โจด้วยกันทุกวัน

หลังจากอยู่ได้ 2 อาทิตย์ วันนั้นคุณโอ๋เลิกงานมาตอน 5 โมงครึ่งเดินกลับมาที่พัก พอถึงหน้าอพาร์ทเมนท์ก็เห็นว่า มีคนเยอะแยะมุงอะไรอยู่ไม่รู้ที่ใต้ตึก และมีตำรวจอยู่ด้วย คุณโอ๋เลยเดินเข้าไปดู ก็เห็นศพของผู้ชายคนนึงที่โดดตึกลงมาตาย แต่คุณโอ๋ก็ไม่ได้สนใจอะไร ไม่ได้รู้จักด้วย ก็เดินเข้าไปในตึกขึ้นลิฟท์กลับห้อง พอออกจากลิฟท์ก็เห็นตำรวจยืนอยู่เต็มหน้าห้องของคุณโอ๋เลย คุณโอ๋ก็เลยถามตำรวจว่า พี่ มีอะไรหน้าห้องผมหรือเปล่า ตำรวจก็บอกว่า ห้องตรงข้ามน้องโดดตึกตาย คุณโอ๋ก็ไม่ได้กลัวอะไร แต่ก็มีหวั่นๆ บ้าง แต่ก็จะย้ายก็ย้ายไม่ได้ เพราะอยู่แค่เดือนเดียว อีก 15 วันก็จะกลับอยู่แล้ว คงไม่มีใครให้เช่า และก็คิดว่าเราไม่ได้ทำอะไรให้เขา เราก็อยู่ส่วนของเรา คงไม่มีอะไร

 

ประมาณวันที่ 17-18 พี่โจมาบอกกับคุณโอ๋ว่า โอ๋ พี่ต้องกลับบ้านไปหาแม่ 2 วันว่ะ แม่พี่ป่วย เดี๋ยวพี่กลับมานะ ผ่านไป 2 วัน พี่โจก็กลับมา ตอนนั้นเวลา 4 ทุ่ม พี่โจก็มาเคาะประตูห้องคุณโอ๋ถามว่า โอ๋กินไรยังวะ กินเหล้าป่าว แต่วันนั้นคุณโอ๋เหนื่อยมาจากงานเลยตอบไปว่า วันนี้ไม่กินหรอกพี่ ผมเหนื่อย พรุ่งนี้ค่อยว่ากัน พี่โจก็บอกว่า งั้นพี่ไปนอนละนะ และก็ตั้งแต่ที่ผู้ชายที่อยู่ห้องตรงข้ามตายไปก็มีอะไรแปลกๆ ตลอด เช่น วันนั้นคุณโอ๋เลิกงานกลับมาตอน 3 ทุ่มเดินเข้าไปในลิฟท์ก็เห็นผู้ชายใส่เสื้อสีดำกางเกงขายาว ยืนอยู่ตรงหน้าแป้นกด คุณโอ๋ก็บอกไปว่า ชั้น 5 ด้วยครับ ผู้ชายคนนั้นก็กดชั้น 5 ให้

พอลิฟท์เปิด ผู้ชายคนนั้นเดินออกจากลิฟท์มาก่อน และคุณโอ๋ก็เดินตามเขามาเรื่อยๆ พอผู้ชายคนนั้นเดินมาถึงหน้าห้องคุณโอ๋เขาก็เลี้ยวขวาไปทางห้อง 506 ทะลุกำแพงไปต่อหน้าต่อตาคุณโอ๋ คุณโอ๋ก็ยืนอึ้งอยู่พักนึง และคิดว่าตัวเองตาไม่ฝาด เพราะเห็นตั้งแต่อยู่ในลิฟท์แล้ว ตอนนั้นก็คิดในใจว่า อยากทำไรก็ทำไป ถ้าอยากจะขอส่วนบุญก็มาดีๆ หน่อย

 

เช้าวันรุ่งขึ้น คุณโอ๋ก็ไปทำงานตามปกติ หลังเลิกงานตอนนั้นก็มากินเหล้ากับพี่โจเหมือนเคย วันนั้นคุณโอ๋นั่งกินเหล้าอยู่ที่ห้องของคุณโอ๋ ซึ่งปกติพี่โจจะเป็นคนที่ไปซื้อ เพราะว่าอยู่ที่อพาร์ทเมนท์นี้มานาน สามารถเซ็นไว้ได้ แต่คราวนี้พี่โจบอกให้คุณโอ๋ไปซื้อ พี่ไม่อยากลงไปว่ะ คุณโอ๋ก็ถามว่าทำไมหรอพี่ ผมไม่ค่อยมีตังค์ พี่โจก็บอกว่า เออ ซื้อไปก่อน มีเท่าไหร่ก็ซื้อมาเท่านั้นแหละ

 

พอซื้อเหล้าขึ้นมาคุณโอ๋ก็มานั่งกินอยู่กับพี่โจ หลังจากนั่งกินไปซักพัก พี่โจก็เปิดประเด็นขึ้นมาว่า โอ๋ กลัวผีป่ะ ตอนนั้นคุณโอ๋คิดว่าคงเป็นเรื่องของห้องตรงข้าม คุณโอ๋ก็ถามกลับไปว่า ทำไมหรอพี่ พี่โจก็ตอบกลับมาว่า เปล่า พี่ก็ถามโอ๋เฉยๆ กลัวโอ๋จะกลัว คุณโอ๋ก็ตอบไปว่า ไม่กลัวหรอก แล้วก็เล่าเรื่องที่คุณโอ๋เจอผู้ชายในลิฟท์ให้พี่โจฟัง พอกินเหล้าเมาต่างคนก็แยกย้ายกลับห้องไปนอน

 

คุณโอ๋ก็เข้าไปอาบน้ำ ปกติคุณโอ๋จะไม่ล็อคประตูห้อง เพราะว่าในห้องก็ไม่มีอะไรที่จะต้องกลัวหาย เป็นห้องเปล่าๆ คุณโอ๋ก็อาบน้ำในห้องน้ำอยู่ ระหว่างที่อาบน้ำ ก็ได้ยินเสียงลูกบิดประตูเปิด ก็คิดว่าพี่โจเดินเข้ามา คุณโอ๋ก็เปิดประตูออกไปดู กำลังจะถาม แต่ก็ไม่เห็นใครอยู่ในห้อง ตอนนั้นคุณโอ๋ก็คิดว่าพี่โจคงเข้ามาแล้วก็ออกไปแล้ว แต่ก็แปลกใจว่าทำไมไม่ปิดประตูห้องให้

 

พอวันถัดไป คุณโอ๋ก็ได้ยินเสียงห้องตรงข้ามทะเลาะกันบ้าน ตีกันบ้าง เพราะก่อนหน้านี้ ห้องนั้นอยู่ด้วยกัน 2 ผัวเมีย พอผู้ชายโดดตึกตาย ผู้หญิงก็เก็บของย้ายออกไป บางทีก็ได้ยินเสียงคนเคาะประตู พอเปิดประตูออกไปก็ไม่เจอใคร เวลาเจอทุกครั้งก็จะมาเล่าให้พี่โจฟังตอนนั่งกินเหล้าด้วยกันเสมอๆ แต่พี่โจก็บอกว่า ทำไมพี่ไม่เคยเจอ

 

จนมาถึงวันที่ 28 คุณโอ๋ก็ใกล้จะกลับกรุงเทพฯ แล้ว เลยเดินไปเคาะประตูห้องพี่โจ แต่ก็ไม่มีใครเปิด เรียกเท่าไหร่พี่โจก็ไม่ขานตอบ คุณโอ๋ก็เลยเข้านอน พอวันที่ 29 คุณโอ๋ทำงานกลับมา ก็มาเคาะประตูเรียกอีก พี่โจก็ไม่เปิดประตูออกมาทั้งที่ห้องเหมือนกับว่าล็อคอยู่จากด้านใน คุณโอ๋ก็คิดในใจ พี่แกออกไปไหนวะ ไปไหนทำไมไม่บอก จะกลับอยู่แล้วเนี่ย โทรไปก็ไม่รับ จนถึงวันที่ 30 คุณโอ๋ก็ต้องกลับละ

 

ก่อนกลับคุณโอ๋ก็ลงไปเคลียร์ค่าห้องกับเจ๊เจ้าของหอที่อยู่ข้างล่างตึก ระหว่างที่เคลียร์ค่าห้อง คุณโอ๋ก็ถามเจ๊ว่า เจ๊ๆ เจ๊เห็นพี่โจบ้างมั้ย ผมโทรแกก็ไม่รับ เคาะประตูก็ไม่เปิด เจ๊ก็ถามว่า โจไหน คุณโอ๋ก็ตอบว่า โจที่อยู่ห้อง 512 ไง เจ๊ก็ตกใจ ห๊ะ ห้องไหนนะ คุณโอ๋ก็ตอบไปว่าห้อง 512 เจ๊ก็บอกกับคุณโอ๋ว่า ห้อง 512 เขาคืนห้องไปตั้งแต่กลางเดือนแล้วนะ คุณโอ๋ก็บอกไปว่า เขาจะคืนห้องได้ยังไง ผมเจอพี่โจอยู่ทุกวัน กินเหล้าด้วยกันอยู่ทุกวัน แต่เจ๊ก็ยืนยันว่าคืนห้องไปแล้วจริงๆ ก็เลยขึ้นไปเปิดห้อง 512 ให้คุณโอ๋ดู พอมาถึงที่ห้อง 512 ก็มีกุญเจตัวยูคล้องหน้าห้องอยู่ พอเปิดเข้าไปในห้องก็เป็นห้องเปล่าๆ ไม่มีใครอยู่

 

คุณโอ๋เลยตัดสินใจโทรหาพี่โจอีกที โทรไปรอบแรกยังไม่รับ โทรไปอีกรอบ รอบนี้มีคนรับ คุณโอ๋ก็ถามว่า นี่ใครครับ ปลายสายก็ตอบมาว่า นี่แม่ของโจ คุณโอ๋ก็ถามว่า แล้วพี่โจหละครับ แม่ของพี่โจก็นิ่งไปซักพักและร้องไห้ แล้วบอกว่า โจเสียแล้วลูก คุณโอ๋ก็ถามว่า เสียไปตั้งแต่เมื่อไร ผมไม่เห็นรู้เรื่องเลย แม่ก็บอกว่า เสียไปตั้งแต่ตอนที่มาหาแม่ที่โรงพยาบาล ตอนขากลับรถกระบะที่พี่โจขับเสียบท้ายรถพ่วงที่จอดอยู่ข้างทาง คอหักเสียชีวิต แล้วคุณโอ๋ก็เล่าเรื่องที่เจอพี่โจให้แม่พี่โจฟัง แม่ก็ถามว่าจริงหรอลูก คุณโอ๋ก็ตอบไปว่า จริงครับ ให้ผมไปสาบานที่ไหนก็ได้

 

ตกเย็นวันนั้นแม่ก็มาจากต่างจังหวัดมาที่อพาร์ทเมนท์แห่งนี้พร้อมกับนิมนต์พระมาเชิญวิญญาณของพี่โจกลับบ้าน ทางหอก็ยินยอมเพื่อความสบายใจของแม่ ทีนี้พอคุณโอ๋กลับมากรุงเทพฯ แล้ว วันนั้นคุณโอ๋ทำงานอยู่ ก็มีเบอร์พี่โจโทรมาหา 2 สาย แต่ไม่ได้รับ พอคุณโอ๋พักจากงาน ก็โทรกลับไปคิดว่า แม่ของพี่โจคงมีอะไรจะถามหรือคุยอะไรด้วยแน่ๆ แต่พอโทรกลับไป 2-3 รอบก็ไม่มีคนรับ และโทรอีกครั้งนึง ก็ไม่สามารถติดต่อได้เหมือนปิดเครื่อง พอคุณโอ๋วางโทรศัพท์ก็มีไลน์เด้งเข้ามา เป็นไลน์ของพี่โจ เป็นรูปคู่ของพี่โจและคุณโอ๋ที่ถ่ายด้วยกันตั้งแต่ตอนที่นั่งกินเหล้าด้วยกัน แต่พอส่งสติ๊กเกอร์กลับไป ทุกวันนี้รูปนั้นก็ยังอยู่ และสติ๊กเกอร์ที่คุณโอ๋ส่งกลับไปก็ยังไม่มีคนอ่าน