แพร...The Shock Story

เรื่องผี 5.jpg

เรื่องนี้ย้อนกลับไปเกือบๆ 30 ปีที่แล้ว คุณเบนได้ทำงานเป็น Art Work ให้บริษัทแห่งหนึ่ง ช่วงนั้นก็ได้ย้ายเข้าไปอยู่คอนโดแห่งใหม่ย่านเตาปูน ห้องที่ได้อยู่ชั้น 10 ตอนนั้นคุณเบนอายุประมาณ 20 ต้นๆ ยังไม่มีครอบครัวย้ายเข้าไปอยู่คนเดียว ในขณะที่กำลังขนของเข้าลิฟท์ ลิฟท์จะมี 2 ตัว เวลาที่ขนของเข้าคอนโด เขาก็จะล็อคลิฟท์ไว้ให้ขนของ 1 ตัว ระหว่างนั้นก็จะมีคนที่รอใช้ลิฟท์ ก็มีอยู่บ้างที่มีคนที่จะแสดงสีหน้าไม่พอใจที่คุณเบนมาแย่งใช้ลิฟท์ไป 1 ตัว คุณเบนเหลือบๆ มองไปทางกลุ่มคนเหล่านั้น สายตาก็ไปเจอกับเสี้ยวหน้าของผู้หญิงคนนึง ซึ่งยอมรับเลยว่า ถูกใจมาก แล้วผู้หญิงคนนั้นก็เดินเข้าลิฟท์ไป

 

หลังจากวันนั้นมาประมาณ 1 สัปดาห์ คุณเบนก็ได้เจอกับเธอคนนั้นอีกครั้ง ในขณะขึ้นลิฟท์คุณเบนก็แอบมองเธอ จนเธอลงที่ชั้น 8 ทุกครั้งที่ได้เจอ คุณเบนก็จะแอบมองเธออยู่เสมอๆ บางครั้งถ้าเกิดอยู่ในลิฟท์กับเธอเพียง 2 คน คุณเบนก็คิดว่าอยากที่จะคุยกับเธอ แต่ก็ไม่กล้า ได้แต่แอบมองอย่างเดียว จนกระทั่งวันนึง มีโอกาสได้ขึ้นลิฟท์ด้วยกัน 2 คน ช่วงลิฟท์กำลังเคลื่อนตัวขึ้นนั้น คุณเบนก็รวบรวมความกล้า แล้วพูดออกไปว่า ชื่ออะไรครับ เธอไม่ตอบ แต่คุณเบนแอบสังเกตเห็นว่าเธอแอบยิ้มน้อยๆ ก่อนออกจากลิฟท์ไป หลังจากนั้นมาทุกครั้งที่เจอกัน คุณเบนก็จะมองและยิ้มให้เธอเสมอ ถ้าเวลาที่อยู่ในลิฟท์กัน 2 คน เธอก็จะมองและยิ้มให้ เวลาเบนมองเธอ แต่ในทางกลับกัน เวลาอยู่ในลิฟท์กันหลายคน ถ้าเธอหันมาเห็นว่าคุณเบนมองเธออยู่ เธอก็จะขมวดคิ้วและทำปากขมุบขมิบเวลาคุณเบนยิ้มให้

 

และมีอยู่วันนึง ก่อนจะออกจากลิฟท์ที่อยู่ด้วยกัน 2 คน เธอก็เอ่ยขึ้นมาลอยๆ ว่า ชื่อ แพร แล้วก็เดินออกจากลิฟท์ไป คุณเบนและแพรมักจะคุยกันแบบถามวันตอบวันกันอยู่ระยะนึง สรุปได้ว่า แพร เธออาศัยอยู่กับแม่และน้องสาว ทำงานเกี่ยวกับบัญชีอยู่ที่บริษัทแห่งหนึ่ง มิน่าหละ เวลาที่คุณเบนเจอเธอจะอยู่ในชุดทำงานเสมอๆ ส่วนช่วงเวลานั้นก็จะเจอกัน 2-3 ทุ่ม จนกระทั่งวันนึง แพร ไม่ลงลิฟท์ที่ชั้น 8 แต่ว่าขึ้นมาคุยกับคุณเบนที่หน้าลิฟท์ชั้น 10 เอาตรงๆ ก็คือทั้ง 2 คนนั้นก็จีบกันนั่นเอง เมื่อคุณเบนมั่นใจว่าชอบเธอจริงๆ คุณเบนก็ถามแพรว่า เป็นแฟนกันได้มั้ย แพรก็นิ่งไปพักใหญ่ แล้วถามคุณเบนกลับว่า แน่ใจนะ หลังจากนั้นก็ลงกลับห้องไป

 

ทั้งคู่คุยกันแบบนี้อยู่ 4-5 เดือน โดยที่ไม่เคยไปที่ห้องของฝ่ายใดเลย คุณเบนสังเกตว่าเวลาที่อยู่ด้วยกันหลายคนในลิฟท์ แพรจะทำเหมือนไม่รู้จักคุณเบน คุณเบนก็เข้าใจว่า เธออาจจะอายคนอื่น เนื่องจากคนอื่นๆ ก็จะแต่งตัวเหมือนคนทำงานทั่วไป แต่ว่าคุณเบนจะสวมเสื้อยืด กางเกงยีนส์ และถึอหมวกกันน็อค แต่ทั้งคู่ก็ยังไม่เคยที่จะออกกไปไหนด้วยกัน ตลอดเวลาที่เป็นแฟนกัน ก็มีเพียงแค่ยืนคุยกันตรงระเบียงหน้าลิฟท์ชั้น 10 เท่านั้นเอง

 

วันเวลาผ่านไป จนกระทั่งวันนึง คุณเบนเลิกงานกลับมาที่คอนโด ก็เห็นแพรรอขึ้นลิฟท์อยู่ด้วย แต่ว่าขึ้นกันหลายคน คุณเบนก็คิดว่าแพรคงเมินๆ คุณเบน แต่พอถึงชั้น 10 คุณเบนก็นึกขึ้นได้ว่าลืมซื้อของ ก็เลยไม่ได้ออกจากลิฟท์และกดลงไปชั้นล่างใหม่ พอซื้อเสร็จกำลังจะขึ้น ก็เจอแพรอีก คุณเบนก็นึกว่าลงมาซื้อะไรเหมือนกันหรือเปล่า เดี๋ยวต้องอำซะหน่อย ตอนนั้นคุณเบนจำได้ว่า มีคนรอขึ้นอยู่ 2-3 คน ก็เลยพยายามไปยืนใกล้ๆ กับแพร พอลิฟท์จอดที่ชั้น 7 กำลังจะขึ้นชั้น 8 คุณเบนก็กระซิบเบาๆ กับแพรว่า ลงมาอีกรอบ คิดถึงผมเหรอ พอลิฟท์ถึงชั้น 8 ก่อนลิฟท์จะเปิด คุณเบนก็กระซิบอีกครั้งว่า ฝันดีครับแพร เธอก็หันขวับมาจ้องหน้าคุณเบนทันที และก็คว้าข้อมือของเบนลากออกมาจากลิฟท์ พาไปที่ห้องของเธอ แล้วเธอก็เปิดประตูเข้าไป ก็เจอแม่ของเธอ และพาคุณเบนเข้าไปในห้อง ปิดประตูแล้วก็ร้องไห้โฮ ออกมา คุณเบนก็งงว่าเกิดอะไรขึ้น แม่ของเธอก็ตกใจ จ้องมาที่คุณเบนตาเขม็ง และถามเธอคนนั้นว่า เป็นอะไรลูก เขาทำอะไรลูกหรือเปล่า และก็มองมาที่คุณเบนที่กำลังยืนงงอยู่ จนกระทั่งเธอพูดกับแม่ว่า เขาเรียก พลอย ว่า แพร ค่ะแม่ คุณเบนได้ฟังก็ยังงงกับคำพูดของเธอ และอยู่ดีๆ แม่เธอก็น้ำตาไหล ร้องไห้กอดลูกสาว ทั้งคู่ก็พากันร้องไห้ คุณเบนก็คิดว่าควรที่จะต้องออกไปก่อนดีกว่า ตอนที่กำลังจะก้าวขาออกจากห้อง แม่ของเธอก็พูดขึ้นมาว่า อย่าเพิ่งไป คุยกันก่อน คุณเบนก็ยืนอยู่ที่เดิม

 

เวลาก็ผ่านไปซักครู่ เธอคนนั้นก็หยุดร้อง และหยิบกรอบรูปอันนึง ส่งให้คุณเบนดู คุณเบนก็เห็นเป็นรูปผู้หญิง 2 คนเหมือนเป็นฝาแฝดกัน คุณเบนก็นึกขึ้นมาได้ว่า แพรเคยบอกกับคุณเบนว่า แพรมีน้องสาว แต่ไม่ได้บอกว่าเป็นฝาแฝดกันและเธอก็ถามคุณเบนว่า รู้จักแพรได้ยังไง คุณเบนก็เลยเล่าเรื่องราวทั้งหมด ให้แม่และเธอฟัง ตอนนั้นคุณเบนก็ยังงงว่า แพรเป็นอะไร วันนี้ดูแปลกๆ แม่จึงบอกกับเธอว่า พลอยเล่าให้เขาฟังสิ แล้วพลอยก็เล่าเรื่องทั้งหมดให้คุณเบนฟังว่า เธอมีพี่สาวฝาแฝดชื่อ แพร ทั้ง 2 คนทำงานที่บริษัทเดียวกัน และอาศัยอยู่ด้วยกัน 2 คน แต่ไม่ใช่ที่นี่ เธอทำงานที่เดียวกัน กินกลางวัน กลับบ้านด้วยกัน เหมือนเป็นฝาแฝดที่ตัวติดกันทั่วๆ ไป จนวันนึง ขณะที่กำลังจะเดินทางไปกินข้าวเที่ยง ก็มีมอเตอร์ไซค์คันนึงพุ่งเข้าชนแพรตอนข้ามถนน ศีรษะฟาดกับพื้น แพรโคม่าอยู่ 3 วันและก็เสียชีวิตลง

 

หลังจากงานศพของแพรผ่านไป พลอยก็เหงาก็ทำใจไม่ได้ ที่จะอาศัยอยู่ในสภาพแวดล้อมเดิมๆ ที่เคยอยู่กับแพร จึงย้ายที่พักและรับแม่มาอยู่เป็นเพื่อน และพลอยยืนยันว่า ที่นี่ยังไงก็ไม่มีใครรู้จักกับแพร

 

พลอยจึงตกใจมากที่คุณเบนเรียกพลอยว่าแพรตอนที่อยู่ในลิฟท์ ทั้ง 3 คนก็นั่งคุยกันอยู่พักนึง คุณเบนก็ขอรูปนั้นจากพลอย พอก้าวออกจากห้องพลอย ก็แทบจะไม่มีแรงที่จะก้าวขา ตอนนั้นคุณเบนยอมรับเลยว่าหลงรักแพรมาก แม้จะรู้ว่าอะไรเป็นอะไร และก็ไม่ได้รู้สึกหวาดกลัวหากจะต้องเจอกับแพรอีก

 

หลังจากนั้นมา คุณเบนก็ไม่ได้เคยขึ้นลิฟท์โดยลำพังกับพลอยเลย แต่ก็จะเจอกับพลอยในลิฟท์ตอนที่มีคนอื่นอยู่ด้วย คุณเบนก็จะทำปากเรียกชื่อโดยไม่ออกเสียงว่า แพร แต่เธอก็จะส่ายหน้า และตอบกลับมาว่า พลอย เพื่อที่จะบอกกับคุณเบนว่านี่พลอย ไม่ใช่แพร ตั้งแต่นั้นมาคุณเบนก็ไม่เคยเจอกับแพรอีกเลย